Kinderen met een beperking hebben grote moeite om na het voorgezet speciaal onderwijs (VSO) of praktijkonderwijs (PrO) aan de bak te komen. De scholen zelf doen alles wat in hun vermogen ligt, maar ze kunnen het niet alleen. Gelukkig zijn er enkele lichtpuntjes aan de horizon.

 

Vorige week presenteerde PSW het rapport ‘Goed Werknemerschap PrO en VSO’ waarin aandacht wordt gevraagd voor de 1.500 jongeren die jaarlijks in Brabant het praktijkonderwijs of speciaal onderwijs verlaten. Deze groep loopt namelijk meer dan een gemiddeld risico vroeger of later in de problemen te raken doordat ze geen werk kunnen vinden of houden en vervolgopleidingen onvoldoende zijn afgestemd op de kenmerken van deze groep. Dit terwijl een toenemend aantal van deze jongeren doorstroomt naar het middelbaar beroepsonderwijs. Veel van hen hebben dan al een Wajong-status. Het vinden van de juiste vervolgroute en het tekortschieten van de begeleiding bij de overgang van school naar werk of vervolgonderwijs is een belangrijk knelpunt voor deze groep.

 

Ook op De Schalm is dit het beeld. Wij zijn een school voor (voortgezet) speciaal onderwijs met leerlingen tussen 4 en 20 jaar. Die zijn langdurig ziek of lichamelijk en soms meervoudig gehandicapt. Bij uitzondering vindt een leerling later een reguliere baan. Meestal gaat het om aangepaste, beperkte arbeidscontracten of begeleid werken in de sociale werkvoorziening of bij een zorgaanbieder.

 

Omdat elke leerling zijn eigen beperkingen en mogelijkheden heeft, halen we een enorm relatienetwerk de school in, van allerlei instanties die voor onze schoolverlaters van betekenis kunnen zijn. Dat werkt wel, maar we doen ditnaast onze reguliere onderwijstaak. We zijn blij met de aanbeveling van de onderzoekers om de gemeenten te vragen daar een grotere rol in te spelen en een gestructureerd groter lokaal netwerk te ontwikkelen, teonderhouden en professioneel te ondersteunen. Ik hoop van harte dat gemeenten deze aanbeveling overnemen.

 

Een verbetering van de onderwijswetgeving betrof de verruiming van de ambulante begeleiding, behalve in het primair en voortgezet onderwijs nu ook in het MBO. Daardoor kunnen onze ambulante begeleiders de leerlingen blijven ondersteunen tijdens hun vervolgopleiding aan het ROC.

We hopen verder dat we als VSO dezelfde mogelijkheden en middelen krijgen als het PrO. Dan kunnen we meer aandacht besteden aan de arbeidstoeleiding van onze leerlingen.

 

Rest eigenlijk nog één belangrijke voorwaarde aan het eind van de rit: dat de samenleving ervoor openstaat om jongeren met een beperking op te nemen op de arbeidsmarkt…